Z początku zacznijmy od wyjaśnienia kim są obaj autorzy – bo właśnie obaj panowie to autorzy tej książki. Twardoch to znany polski pisarz, autor  bestsellerowej powieści Morfina, za którą otrzymał wiele nagród – między innymi Nagrodę Czytelników „Nike” czy Paszport „Polityki”. Mamed Khalidov natomiast to urodzony w Czeczeni zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Do Polski trafił w roku 1997. Język szlifował we Wrocławiu, a zamieszkał i studiował w Olsztynie. Od 2010 roku jest obywatelem Polski, ma żonę Polkę oraz dwóch synów. Książka jest opisem życia wojownika, życia które nie było słane różami. W większości książek biograficznych jest ukazany jeden punkt zwrotny w życiu bohatera, który później wpływa na całe jego życie.  U Mameda był to punkt, który nastał gdy ten miał dziewiętnaście lat. Wtedy to właśnie porwali go Kabardyńcy – bili go, kopali.. związali i wrzucili do bagażnika. To był moment, kiedy Khalidov się zmienił, zmienił na całe życie. Sam Mamed przyznaje, ze gdyby nie ten moment  w jego życiu mógłby on być kimś całkowicie innym. W jego życiu bardzo dużą rolę odgrywa religia i dlatego w książce ten temat znalazł wiele miejsca. Możemy się dowiedzieć jak są wychowywane dzieci Mameda w religii islamskiej. Z wywiadu dowiemy się o dzieciństwie sportowca, które rozgrywało się w cieniu wojny.

Fani wojownika nie będę zawiedzeni, z książki dowiemy się wiele o kulisach gali federacji KSW, jego codzienny życiu, przygotowaniach do kolejnych walk oraz radzeniu sobie z wielką popularnością oraz stresem. Mamed również opowiada o głośnej sprawie zatrzymania jego kuzyna Saidova przez CBŚ. Książkę czyta się płynnie i szybko. Wywiad jest dobrze przeprowadzony, chociaż niektóre wątki się wzajemnie wykluczają jak ten, że religia islamu nie uznaje pojęcia zemsty, a w innym fragmencie możemy przeczytać, że Mamed mówi o konieczności pomszczenia członka rodziny. Mimo takich niespójności książkę warto przeczytać, w szczególności, że wywiad czyta się szybko i bardzo przyjemnie. Polecamy dla wszystkich, nie tylko fanów Mameda czy sporów walki.

Książa zatytułowana Obsydianowa Komnata właśnie weszła na polski rynek. Akcja książki rozpoczyna się kilka tygodni po zakończeniu niezwykłego Karmazynowego Brzegu. Agent specjalny FBI Pendergast zostaje uznany za zmarłego. Jego bliscy nie mogą się z tym pogodzić. Margo Green by zapomnieć oddaje się swojej pracy, D’Agosta próbuje zapomnieć o całe tej sytuacji przy boku swojego męża. Jednak najgorzej informację o śmierci agenta FBI przeżywa Constance Green zamykając się w rezydencji Pendergasta, nie chcąc się z nikim widzieć. W tym właśnie momencie Constance zostaje porwana przez Diogenes, a w pogoni za porwaną rusza Proctor, który za wszelką cenę chce obronić kobietę. Oczywiście agent FBI żyje (jakże by inaczej), co prawda wpadł z deszczu pod rynnę. Z wody wyławiają go ludzie, którzy gdy tylko dowiadują się, że jest agentem FBI żądają za niego okupu. Ich los oczywiście jest już przypieczętowany. Gdy Pendergast dowiaduje się, że Diogenes żyje wraz z dyrektorem FBI – Lengstreetem rusza w pogoń.

Obsydianowa Komnata jest nieco inna od swoich poprzedniczek z cyklu. Nie mamy tutaj sił nadprzyrodzonych oraz historycznych zagadek. Za to mamy porządny klimat klasycznego thrillera, w który rozwija się kilka wątków jednocześnie. Jednym z nich jest śledztwo samego Pendergasta, który szuka tropów, świadków i szuka pomocy u osób, które akurat jej udzielić nie chcą. Mamy również wątek Proctora, który ścigając swojego wroga wkracza w świat pościgów, strzelanin i akcji. Kolejnym wątkiem jest życie Constancy wraz z Diogenesem na jego prywatnej wyspie. Dowiadujemy się jak udało mu się uniknąć spotkania z lawą w wulkanie, w jaki sposób wracał do sił oraz jak przygotowywał się do porwania. W końcu poznajemy prawdziwe zamiary Diogenesa i tutaj akcja się dopiero rozpoczyna. Obsydianowa Komnata to świetny thriller, który czyta się łatwo i przyjemnie. Każdy fan dobrej książki powinien sięgnąć po tą pozycję.

Walter Isaacson to autor takich bestsellerów jak Steve Jobs czy Einstein. Jest geniuszem biografii. Jego najnowsze dzieło to pasjonująca biografia człowieka niezwykłego – Leonarda da Vinci. Autor w sposób nieoceniony splata wątki artystyczne Leonarda z jego dokonaniami naukowymi. Da Vinci uważał siebie nie tylko za malarza, ale również za naukowca i inżyniera. Prowadził badania tak szerokie, że trudno uwierzyć, iż zajmował się nimi jeden człowiek. Jego zainteresowania dotyczyły anatomii człowieka i zwierząt, skamieniałości, maszyn latających, ptaków, nauk ścisłych, humanistycznych oraz przyrodniczych. Obecnie naukowiec jest uznawany za największego geniusza w dziejach ludzkości. Z biografii dowiemy się, że Leonardo nie był tylko naukowcem. Był również mańkutem, homoseksualistą i wegetarianinem. Często ocierał się o herezję oraz miewał problemy z koncentracją. Historia jego życia jest pasjonująca, wciągająca i niesamowita, prawie że nierealna. Człowiek renesansu – bardzo często właśnie tak jest określany ten niesamowity człowiek. Nie ma trafniejszej postaci, którą można określić tym zwrotem.

Na początku biografii znajdziemy oś czasu z najważniejszymi wydarzeniami z życia artysty. Kolejne stronice książki są podzielone na okresy z życia Leonarda. Wczytując się w słowa autora poznamy szczegółowe losy geniusza, który swoim umysłem wyprzedzał swoje czasy. Znajdziemy tutaj wiele ciekawostek, opisów dzieł, które wyszły spod ręki Leonarda oraz informacje na temat przeprowadzanych przez niego badań. Auto opierał się na ogromnym zasobie biograficznym – ponad siedem tysięcy stron ręcznych notatek samego Leonarda. Reasumując biografia Leonarda to świetna książka pod każdym względem. Jest wciągająca, niesamowita, przejrzysta, dobrze napisana. Jest również przepięknie wydana. Nic tylko kupić, przeczytać i odłożyć na półkę, co jakiś czas do niej wracając.

Kiedy ogarnie cię szał jest zbiorem 19 opowieści o życiu oraz bitwach toczonych przez wilkołaki mieszkające w amerykańskim San Francisco. Książka została napisana na podstawie znanego Wilkołaka: Apokalipsa, a więc jednej z pięciu gier wydanych przez firmę White Wolf. Jest to gra fabularna (narracyjna), która swego czasu zyskała sobie duże grono fanów na całym świcie, w tym w Polsce. Gra pozwalała na wcielenie się w postać wilkołaka – Garou, które będąc obrońcami Ziemi (Gai) tocząc trudną walkę z wypaczonymi stworami Żmija. Wracając jednak do samej powieści. Akcja opowiadania mieście się w San Francisco i okolicach. Wilkołaki z plemienia Oko Zachodu od wieków walczą ze sługami Żmija. Od zawsze wierzyli, że ich wysiłki nie idą na marne, a walkę tą są w stanie wygrać. Nie wiedzieli, że wróg jest już tak blisko docierając nawet do samego miasta. Zagrożenie na własnym podwórku zmobilizowało Garou do walki w imię honoru, odwagi oraz szału. Wiedzą, że walka będzie trudno, niemalże niemożliwa do wygrania a mimo to chcą walczyć i zwyciężyć.

Niewielka grupa przedstawicieli zwierzęcego ludu wyruszyła do miasta by zderzyć się z wrogiem, którego żmijowe zepsucie już zaczęło zbierać plony. Całkiem możliwe, że dotknęło również przedstawicieli samego gatunku Garou. Sama książka nie porywa wielce swoją składnią, jednak jest w niej coś, że chce się ją przeczytać. Jeszcze nie tak dawno najważniejsze w popkulturze światowej były wampiry, tutaj natomiast mamy druga stronę medalu i to przedstawioną w nie najgorszym świetle. Opowiadanie składa się z dziewiętnastu rozdziałów poprzedzonych nie najlepszymi ilustracjami. Na końcu znajdziemy słowniczek, który nieco przybliży nam sam świat oraz najważniejsze jego elementy. Książka w dużej mierze dla fanów Wilkołaka: Apokalipsa została wydana w 1994, więc już dość dawno temu jednak da się ją przeczytać. Nie spodziewajmy się fajerwerków, ale do najgorszych również nie należy.

Książka została wydana w wielu krajach w niemalże 25 językach. Kobieta opisana w książce jest obecnie jedną z najbardziej ikonicznych kobiet na świecie. Pierwsza Afroamerykanka na stanowisku Pierwszej Damy Stanów Zjednoczonych uczyniła włości prezydenta otwarte bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Jest ona nadal wielką rzeczniczką praw kobiet nie tylko w USA, ale również na całym świecie. Została również orędowniczką zdrowego odżywiania i zdrowego trybu życia. Uczestniczyła w ważnych wydarzeniach swojego kraju zawsze towarzysząc u boku swojego męża Baraka Obamy. Sama Michelle wychowywała się w jednej z dzielnic Chicago. Jej rodzice nie byli zamożnymi ludźmi ale zawsze wpajali swoim dzieciom, iż ciężką pracą można wiele osiągnąć. Przyszła Pierwsza Dama zawsze miała niezwykły pęd do wiedzy przy tym będąc niezwykle ambitną osobą. Przy wsparciu rodziny mogła spełniać swoje ambicje i cele. Wykształciła się w zawodzie prawnika i w swojej własnej kancelarii poznała swojego przyszłego męża. Jednak jaka jest książka, jaka historia kryje się na zapisanych stronnicach?

Książka Becoming. Moja historia  wydaje się być zwyczajna by nie powiedzieć przeciętna. Książka nie jest pisana językiem.. pisarza, bardziej językiem polityka, dyplomaty. Jest bezpłciowa traktująca problemy papierowo, nie ludzko. Wręcz można by rzecz, że nie jest to nawet autobiografia. Powinna zawierać osobiste elementy z życia prezydentówny a takich nie znajdziemy. Mamy za to wskazanie jak piękną i kochającą się rodziną jest rodzina Obamów. Mamy piękny obraz amerykańskiego snu, amerykańskiego patriotyzmu i amerykańskiej bajki. Książka nie jest relacyjna i nie czyta się jej na jednym wdechu, jednak w dalszym ciągu jest to książka, która wyszła spod ręki żony jednego z najpotężniejszych ludzi na ziemi, dlatego chociażby po to warto do niej zerknąć.

Książka został wydana w celu uczczenia talentu trzech wielkich polskich artystów. Mowa tutaj o Andrzeju Heidrichu, Czesławie Słani oraz Piotrze Naszarkowskiemu. Wszyscy to światowej sławy artyści, których łączy tak niewiele i tak wiele zarazem. Wszyscy projektują – projektują małe formy graficzne. Mowa tutaj o znaczkach pocztowych, banknotach, sztychach czy ekslibrisach. Ich dzieła są znane i nieznane zarazem. Najciekawsze jest to, że mamy z nimi do czynienia na co dzień, zwykle o tym nie wiedząc. Pierwszy z naszych bohaterów to Andrzej Heidrich – jest on polskim grafikiem, ilustratorem książek, ale przede wszystkim autorem wielu projektów banknotów z czasów PRL oraz tych współczesnych. Tak jest banknoty, których używamy na co dzień są projektem tego wielkiego artysty. Zadziwiające jest to, iż nie używa on żadnych nowoczesnych technik, tylko lupy, cienkich pędzelków, farb oraz rylca z metalową blaszką. Człowiek o niezwykłym talencie, nieziemskiej cierpliwości i wrodzonej skromności. Prócz banknotów projektował również wiele znaczków pocztowych oraz dokumentów. Kolejny artysta to znany na całym świcie Czesław Słania. Ten zmarły w 2005 roku polski grawer oraz projektant znaczków i banknotów urodził się w Czeladzi w roku 1921. Większość część swojego życia zawodowego spędził w Szwecji. Wykonał ponad 1000 rytów znaczków pocztowych dla kilkudziesięciu krajów na całym świecie. Jego małe dzieła zostały wydane w miliardowych nakładach. On sam został wielokrotnie odznaczany najwyższymi odznaczeniami wielu krajów. Był on jednym z nielicznych Polaków, którzy swoimi dziełami rozsławił się na cały świat.

Ostatnim bohaterem jest Piotr Naszarkowski. Rytownik, ilustrator, projektant znaczków pocztowych oraz banknotów. Ten najmłodszy z całej trójki artysta posiada równie wielki talent. W swojej karierze wygrawerował już ponad 100 znaczków pocztowych, a w 2005 roku jego znaczek przedstawiający Gretę Garbo wygrał konkurs na Najpiękniejszy znaczek szwedzki. W tym samym roku zdobył również Grand Prix Europy za znaczek rytowany. Wydanie Moi wielcy artyści jest niejako wywiadem z każdym z panów. Znajdziemy tam wiele ciekawych anegdot z życia artystów oraz wiele pięknych ilustracji pokazujących dzieła tych wielkich Polaków. Książkę polecamy każdemu. Przyczyna jest prosta – są to artyści, których powinien znać każdy obywatel naszego pięknego kraju.

Książka napisana jest prostym i zrozumiałym językiem dzięki czemu trafia ona do każdego odbiorcy. Opisane w niej zdarzenia skupiają się na latach dążenia do odzyskania niepodległości przez Polaków. Mamy do dyspozycji szeroki wachlarz sytuacji oraz wydarzeń, które kształtowały naszych przodków i utwierdzały w przekonaniu, iż wolny kraj, niezależny od innych nacji jest niezbędny aby naród polski przetrwał. Należy zwrócić uwagę, że książka ta nie jest pozycją bardzo szczegółową, jednak niesie ze sobą wiele ciekawostek oraz pozwala na zgłębienie podstawowej wiedzy o walce o wolność. Plusem pozycję jest to, iż autorzy nie skupiają się tylko i wyłącznie na aspektach politycznych czy militarnych, ale także na gospodarczych, społecznych – dzięki czemu widzimy jak kształtowała się społeczność polska podczas rozbiorów oraz po nich. Dość istotnym elementem książki jest to, iż została w niej ukazana moc pracy, wysiłek jaki został włożony w to aby naród odzyskał niepodległość. Widzimy tutaj jak mocne jest przywiązanie Polaka do jego własnej ziemi.

Korepetycje z niepodległości to książka która powinna się znaleźć w kanonie lektur obowiązkowych każdego młodego Polaka. Wiadomym jest to już każda władza przedstawia historię tak jak jej się to podoba. Dlatego ważne jest aby znać historię przedstawioną oczami niezależnych historyków. Lektura ta jest o tyle łatwa w przyswojeniu, iż nie jest naszpikowana datami czy nudnymi wydarzeniami. Pomimo, iż mamy tutaj dwóch autorów to trudno jest odróżnić, który z nich którą cześć książki pisał. Styl jest bardzo podobny i prosty w przyswojeniu. Jak już wspominaliśmy nie jest to typowa nudna książka historyczna dlatego tak łatwo się ją czyta. Tę pozycję proponujemy każdej osobie chcącej uzupełnić swoją wiedzę na temat niepodległości naszego kraju, ale również każdej która nie miała zielonego pojęcia jak to w rzeczywistości było. Polecamy każdemu czytelnikowi.

Jacek to nie byle kto. Jako dealer wie kogo unikać, komu dać kredyt, wie również że nie należy odzywać się nie pytanym. Sam jest małomówny, posiada kilka nazwisk, posiada kilka dowodów osobistych, zawsze płaci gotówką, a mieszkanie ma wynajęte na znajomego. Wie w jaki sposób poruszać się po mieście, nie pije alkoholu, nie posiada komputera, nie zawiera zażyłych znajomości. Generalnie trzyma się z dala od wszelkich forum uzależnień, a w szczególności od miłości. Jacek miał zawsze wszystko zaplanowane i wszystko szło po jego myśli. Budził się w południe i jadł pożywne śniadanie, pił świeżo wyciskany sok szedł, do pracy wypoczęty i skoncentrowany. Każdy traktował Jacka z największym szacunkiem, a Ci co próbowali go oszukać szybko orientowanie się, że nie ma to większego sensu i trudno jest być sprytniejszy od własnego dealera. Wszystko było dobrze, aż do pewnego momentu kiedy to Jacek wziął na przechowanie nieznanego pochodzenia towar. W tym samym czasie w Warszawie pojawiła się postać której celem było zagarnięcie całego miasta dla siebie. właśnie w tej chwili Jacek przestał mieć farta. Wszystko zaczęło się walić, a on sam nie myślał o niczym innym jak o wyjechaniu gdzieś daleko, na przykład do Argentyny.

Jacek jest jak kameleon nikt nie wie nic o nim, a on wie o wszystkich wszystko. Wie kim są jego kliencie, skąd pochodzą, kim są ich partnerzy – jakimi są ludźmi. I to jest właśnie książka o nich, o ludziach żyjących w Warszawie – to oni tworzą stolicą kreując jej brudniejsze oblicze. Widzimy tutaj dwa światy – ten normalnym w którym wszyscy pracują i żyją oraz ten który pojawia się wieczorem. Jacek zaspokaja pragnienia swoich klientów, przynosi ukojenie oraz lek na odreagowanie. Autor książki poświęca tutaj dużo czasu wskazując na przemyślenia swojego bohatera. Jacek każdą postać opisuje w odmienny sposób opisując ją jako organ, który tworzy jeden organizm. Jednak jest to organizm chory, porównywalny do złośliwego nowotworu. Czy Jacek również tworzy ten organizm? Jest to pytanie na którą należy sobie samemu odpowiedzieć, sięgając po tąniezwykłą powieść autorstwa Żulczyka.

Ogień i krew trafiła do księgarni w Polsce. Dzięki temu dziełu możemy zaznajomić się ze stoma pierwszymi latami panowania jeźdźców smoków licząc od przybycia Aegona Zdobywcy oraz jego dwóch sióstr do momentu końca panowania Viserysa I. Autor skupia się w głównej mierze na losach rodu Targatyenów. W głównej mierze poznajemy historię trzech władców. Wspomnianego już Aegona I, Maegora I oraz panującego najdłużej Jaehaerysia I. Są to niezwykle ważne postaci dla całego Westeros rządzonego przez ród Targatyenów. Fani Gry o tron nie będą jednak zawiedzeni. W trakcie książki Martin ujawnia również poczynania członków rodów Starków, Baratheonów czy Lannisterów. Kronika stworzona przez Martina nie jest idealnie chronologiczna, ponieważ autor niekiedy wyprzedza fakty. Jednak takie działanie wskazuje tylko, jak Martin szanuje stworzony przez siebie świat wypełniając pewne luki jednak nie zdradzając zbyt wielu tajemnic.

Wczytując się jednak w kronikę można by stwierdzić, iż jest ona lepiej napisana niż same powieści Martina. Mają one to do siebie, że pisane są dość chaotycznie i niezwykle ciężko. Wątki i motywy są dość mocno powtarzalne co jest dość absurdalne. W kronice Martin świetnie się odnajduje. Można się przyczepić do tego, że np. ilość imion i nazwisk jest przytłaczająca, ale jeżeli patrzymy na te dzieło jak na kronikę to w sumie wydaje się to jasne i zrozumiałe. Kronika jest warta przeczytania, zwłaszcza dla fanów Gry o tron oraz generalnie twórczości Georgea R.R. Martina. Czyta się ją dość trudno, jak to kroniki, jednak wiele wyjaśnia i ukazuje lepsze spojrzenie na działania niektórych bohaterów w głównej powieści autora. Szczerze polecamy Ogień i krew i czekamy na dalsze części z niecierpliwością.

Autorem książki jest sam Kuba Wojewódzki. Data premiery była niedawno, bo 26 października 2018 roku. Przedsprzedaż książki zaczęła się jednak dziesięć dni wcześniej, a pierwsze tysiąc osób miało otrzymać swoje egzemplarze z autografem autora. Nakład rozszedł się w ciągu godziny. Osoba odpowiedzialna za działa promocji powiedziała, że najlepszym komentarzem Kuby na temat książki fragment jego książki: „Podobno nie ma większej zachęty do pisania niż obietnica sławy i hajsu, co w dużej mierze prowadzi do przyrostu grafomanów na każdy metr kwadratowy parkietów show-biznesu. Ja bardzo przepraszam, ale mój niezrozumiały pęd do pisania zrodził się bez udziału tych dwóch czynników, gdyż i sławy, i hajsu mam już po korek.” Czy rzeczywiście autobiografia nie była pisana dla pieniędzy? Trudno stwierdzić, na pewno książka rozchodzi się szybko za czym idą również pieniądze. W opisie książki znajdziemy zapis: „L’enfant terrible polskiego show biznesu. O jego medialnej osobowości powstały już prace naukowe, a typowa dla niego bezczelność stała się telewizyjną dyscypliną olimpijską. Pogromca osobowości płaskich i bez charakteru. Wyznawca zasady, że przeginanie pały to takie samo prawo obywatelskie jak udział w wyborach. Bohater kultury pop, gość z krainy próżności”. Te kilka zdań pokazuje kim jest Kuba Wojewódzki w obecnym świecie rozrywkowym.

Kuba to niemalże człowiek orkiestra. Prowadzi autorski program w TVN, publikuje w Polityce, wykłada na uczeni. Poza tym można go było ujrzeć w największych programach rozrywkowych typu Idol, Mam talent, Mali giganci. Prowadził również wiele programów radiowych oraz muzycznych. Czy po przeczytaniu jego biografii dowiemy się więcej na jego temat? Pewnie tak. Czy zmienimy wyrobione zdanie na jego temat? Pewnie nie. Kuba to człowiek, które jak się kocha to już się kocha, jak się nienawidzi to się nienawidzi i nic pewnie tego nie zmieni. Jest to osoba inteligentna, oczytana, obyta, ale jednocześnie chamska, a przez niektórych jest nazywany szowinistą. Ja zachęcam do zapoznania się z jego autobiografią i podzieleniem się swoimi przemyśleniami.