Z początku zacznijmy od wyjaśnienia kim są obaj autorzy – bo właśnie obaj panowie to autorzy tej książki. Twardoch to znany polski pisarz, autor  bestsellerowej powieści Morfina, za którą otrzymał wiele nagród – między innymi Nagrodę Czytelników „Nike” czy Paszport „Polityki”. Mamed Khalidov natomiast to urodzony w Czeczeni zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Do Polski trafił w roku 1997. Język szlifował we Wrocławiu, a zamieszkał i studiował w Olsztynie. Od 2010 roku jest obywatelem Polski, ma żonę Polkę oraz dwóch synów. Książka jest opisem życia wojownika, życia które nie było słane różami. W większości książek biograficznych jest ukazany jeden punkt zwrotny w życiu bohatera, który później wpływa na całe jego życie.  U Mameda był to punkt, który nastał gdy ten miał dziewiętnaście lat. Wtedy to właśnie porwali go Kabardyńcy – bili go, kopali.. związali i wrzucili do bagażnika. To był moment, kiedy Khalidov się zmienił, zmienił na całe życie. Sam Mamed przyznaje, ze gdyby nie ten moment  w jego życiu mógłby on być kimś całkowicie innym. W jego życiu bardzo dużą rolę odgrywa religia i dlatego w książce ten temat znalazł wiele miejsca. Możemy się dowiedzieć jak są wychowywane dzieci Mameda w religii islamskiej. Z wywiadu dowiemy się o dzieciństwie sportowca, które rozgrywało się w cieniu wojny.

Fani wojownika nie będę zawiedzeni, z książki dowiemy się wiele o kulisach gali federacji KSW, jego codzienny życiu, przygotowaniach do kolejnych walk oraz radzeniu sobie z wielką popularnością oraz stresem. Mamed również opowiada o głośnej sprawie zatrzymania jego kuzyna Saidova przez CBŚ. Książkę czyta się płynnie i szybko. Wywiad jest dobrze przeprowadzony, chociaż niektóre wątki się wzajemnie wykluczają jak ten, że religia islamu nie uznaje pojęcia zemsty, a w innym fragmencie możemy przeczytać, że Mamed mówi o konieczności pomszczenia członka rodziny. Mimo takich niespójności książkę warto przeczytać, w szczególności, że wywiad czyta się szybko i bardzo przyjemnie. Polecamy dla wszystkich, nie tylko fanów Mameda czy sporów walki.

Walter Isaacson to autor takich bestsellerów jak Steve Jobs czy Einstein. Jest geniuszem biografii. Jego najnowsze dzieło to pasjonująca biografia człowieka niezwykłego – Leonarda da Vinci. Autor w sposób nieoceniony splata wątki artystyczne Leonarda z jego dokonaniami naukowymi. Da Vinci uważał siebie nie tylko za malarza, ale również za naukowca i inżyniera. Prowadził badania tak szerokie, że trudno uwierzyć, iż zajmował się nimi jeden człowiek. Jego zainteresowania dotyczyły anatomii człowieka i zwierząt, skamieniałości, maszyn latających, ptaków, nauk ścisłych, humanistycznych oraz przyrodniczych. Obecnie naukowiec jest uznawany za największego geniusza w dziejach ludzkości. Z biografii dowiemy się, że Leonardo nie był tylko naukowcem. Był również mańkutem, homoseksualistą i wegetarianinem. Często ocierał się o herezję oraz miewał problemy z koncentracją. Historia jego życia jest pasjonująca, wciągająca i niesamowita, prawie że nierealna. Człowiek renesansu – bardzo często właśnie tak jest określany ten niesamowity człowiek. Nie ma trafniejszej postaci, którą można określić tym zwrotem.

Na początku biografii znajdziemy oś czasu z najważniejszymi wydarzeniami z życia artysty. Kolejne stronice książki są podzielone na okresy z życia Leonarda. Wczytując się w słowa autora poznamy szczegółowe losy geniusza, który swoim umysłem wyprzedzał swoje czasy. Znajdziemy tutaj wiele ciekawostek, opisów dzieł, które wyszły spod ręki Leonarda oraz informacje na temat przeprowadzanych przez niego badań. Auto opierał się na ogromnym zasobie biograficznym – ponad siedem tysięcy stron ręcznych notatek samego Leonarda. Reasumując biografia Leonarda to świetna książka pod każdym względem. Jest wciągająca, niesamowita, przejrzysta, dobrze napisana. Jest również przepięknie wydana. Nic tylko kupić, przeczytać i odłożyć na półkę, co jakiś czas do niej wracając.

Książka została wydana w wielu krajach w niemalże 25 językach. Kobieta opisana w książce jest obecnie jedną z najbardziej ikonicznych kobiet na świecie. Pierwsza Afroamerykanka na stanowisku Pierwszej Damy Stanów Zjednoczonych uczyniła włości prezydenta otwarte bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Jest ona nadal wielką rzeczniczką praw kobiet nie tylko w USA, ale również na całym świecie. Została również orędowniczką zdrowego odżywiania i zdrowego trybu życia. Uczestniczyła w ważnych wydarzeniach swojego kraju zawsze towarzysząc u boku swojego męża Baraka Obamy. Sama Michelle wychowywała się w jednej z dzielnic Chicago. Jej rodzice nie byli zamożnymi ludźmi ale zawsze wpajali swoim dzieciom, iż ciężką pracą można wiele osiągnąć. Przyszła Pierwsza Dama zawsze miała niezwykły pęd do wiedzy przy tym będąc niezwykle ambitną osobą. Przy wsparciu rodziny mogła spełniać swoje ambicje i cele. Wykształciła się w zawodzie prawnika i w swojej własnej kancelarii poznała swojego przyszłego męża. Jednak jaka jest książka, jaka historia kryje się na zapisanych stronnicach?

Książka Becoming. Moja historia  wydaje się być zwyczajna by nie powiedzieć przeciętna. Książka nie jest pisana językiem.. pisarza, bardziej językiem polityka, dyplomaty. Jest bezpłciowa traktująca problemy papierowo, nie ludzko. Wręcz można by rzecz, że nie jest to nawet autobiografia. Powinna zawierać osobiste elementy z życia prezydentówny a takich nie znajdziemy. Mamy za to wskazanie jak piękną i kochającą się rodziną jest rodzina Obamów. Mamy piękny obraz amerykańskiego snu, amerykańskiego patriotyzmu i amerykańskiej bajki. Książka nie jest relacyjna i nie czyta się jej na jednym wdechu, jednak w dalszym ciągu jest to książka, która wyszła spod ręki żony jednego z najpotężniejszych ludzi na ziemi, dlatego chociażby po to warto do niej zerknąć.

Książka został wydana w celu uczczenia talentu trzech wielkich polskich artystów. Mowa tutaj o Andrzeju Heidrichu, Czesławie Słani oraz Piotrze Naszarkowskiemu. Wszyscy to światowej sławy artyści, których łączy tak niewiele i tak wiele zarazem. Wszyscy projektują – projektują małe formy graficzne. Mowa tutaj o znaczkach pocztowych, banknotach, sztychach czy ekslibrisach. Ich dzieła są znane i nieznane zarazem. Najciekawsze jest to, że mamy z nimi do czynienia na co dzień, zwykle o tym nie wiedząc. Pierwszy z naszych bohaterów to Andrzej Heidrich – jest on polskim grafikiem, ilustratorem książek, ale przede wszystkim autorem wielu projektów banknotów z czasów PRL oraz tych współczesnych. Tak jest banknoty, których używamy na co dzień są projektem tego wielkiego artysty. Zadziwiające jest to, iż nie używa on żadnych nowoczesnych technik, tylko lupy, cienkich pędzelków, farb oraz rylca z metalową blaszką. Człowiek o niezwykłym talencie, nieziemskiej cierpliwości i wrodzonej skromności. Prócz banknotów projektował również wiele znaczków pocztowych oraz dokumentów. Kolejny artysta to znany na całym świcie Czesław Słania. Ten zmarły w 2005 roku polski grawer oraz projektant znaczków i banknotów urodził się w Czeladzi w roku 1921. Większość część swojego życia zawodowego spędził w Szwecji. Wykonał ponad 1000 rytów znaczków pocztowych dla kilkudziesięciu krajów na całym świecie. Jego małe dzieła zostały wydane w miliardowych nakładach. On sam został wielokrotnie odznaczany najwyższymi odznaczeniami wielu krajów. Był on jednym z nielicznych Polaków, którzy swoimi dziełami rozsławił się na cały świat.

Ostatnim bohaterem jest Piotr Naszarkowski. Rytownik, ilustrator, projektant znaczków pocztowych oraz banknotów. Ten najmłodszy z całej trójki artysta posiada równie wielki talent. W swojej karierze wygrawerował już ponad 100 znaczków pocztowych, a w 2005 roku jego znaczek przedstawiający Gretę Garbo wygrał konkurs na Najpiękniejszy znaczek szwedzki. W tym samym roku zdobył również Grand Prix Europy za znaczek rytowany. Wydanie Moi wielcy artyści jest niejako wywiadem z każdym z panów. Znajdziemy tam wiele ciekawych anegdot z życia artystów oraz wiele pięknych ilustracji pokazujących dzieła tych wielkich Polaków. Książkę polecamy każdemu. Przyczyna jest prosta – są to artyści, których powinien znać każdy obywatel naszego pięknego kraju.

Autorem książki jest sam Kuba Wojewódzki. Data premiery była niedawno, bo 26 października 2018 roku. Przedsprzedaż książki zaczęła się jednak dziesięć dni wcześniej, a pierwsze tysiąc osób miało otrzymać swoje egzemplarze z autografem autora. Nakład rozszedł się w ciągu godziny. Osoba odpowiedzialna za działa promocji powiedziała, że najlepszym komentarzem Kuby na temat książki fragment jego książki: „Podobno nie ma większej zachęty do pisania niż obietnica sławy i hajsu, co w dużej mierze prowadzi do przyrostu grafomanów na każdy metr kwadratowy parkietów show-biznesu. Ja bardzo przepraszam, ale mój niezrozumiały pęd do pisania zrodził się bez udziału tych dwóch czynników, gdyż i sławy, i hajsu mam już po korek.” Czy rzeczywiście autobiografia nie była pisana dla pieniędzy? Trudno stwierdzić, na pewno książka rozchodzi się szybko za czym idą również pieniądze. W opisie książki znajdziemy zapis: „L’enfant terrible polskiego show biznesu. O jego medialnej osobowości powstały już prace naukowe, a typowa dla niego bezczelność stała się telewizyjną dyscypliną olimpijską. Pogromca osobowości płaskich i bez charakteru. Wyznawca zasady, że przeginanie pały to takie samo prawo obywatelskie jak udział w wyborach. Bohater kultury pop, gość z krainy próżności”. Te kilka zdań pokazuje kim jest Kuba Wojewódzki w obecnym świecie rozrywkowym.

Kuba to niemalże człowiek orkiestra. Prowadzi autorski program w TVN, publikuje w Polityce, wykłada na uczeni. Poza tym można go było ujrzeć w największych programach rozrywkowych typu Idol, Mam talent, Mali giganci. Prowadził również wiele programów radiowych oraz muzycznych. Czy po przeczytaniu jego biografii dowiemy się więcej na jego temat? Pewnie tak. Czy zmienimy wyrobione zdanie na jego temat? Pewnie nie. Kuba to człowiek, które jak się kocha to już się kocha, jak się nienawidzi to się nienawidzi i nic pewnie tego nie zmieni. Jest to osoba inteligentna, oczytana, obyta, ale jednocześnie chamska, a przez niektórych jest nazywany szowinistą. Ja zachęcam do zapoznania się z jego autobiografią i podzieleniem się swoimi przemyśleniami.

Jeżeli Twoje zainteresowania to nauka to ta książka jest właśnie dla Ciebie. Jeżeli lubisz opowieści to na tej książce się nie zawiedziesz. Przemysław i Krzysztof Słowińscy napisali książkę, która wychodzi naprzeciw wszystkim tym, którzy lubią zgłębiać historię technologii w nieco inny sposób. Jednak może od początku. Tesla urodził się w 1856 roku. Był Serbem urodzonym w Chorwacji. Oba kraje nie mogły przez wiele lata dogadać się z którego dokładnie pochodził Nikola. Doszło jednak do kompromisu i uznano, iż pochodził z obu krajów. Nie to jednak było ważne. Tesla była pozytywistą, a urodził się w czasach rozwoju technologicznego opartego o energię elektryczną. Bez jego wynalazków obecny świat mógłby wyglądać całkowicie inaczej i nie wiadomo w którym kierunku poszłaby cywilizacja. Edison wypierał Teslę, podobnie jak ówczesny świat naukowy. Niestety działania na niekorzyść konkurencji do zachowania ludzkie i Tesla przekonał się o tym na własnej skórze. Książka panów Słowińskich pokazuje czytelnikowi, iż wybitnie ludzie nie zawsze są docenianie i zapamiętani w odpowiedni sposób.

Książka „Władcy piorunów” wprowadza czytelnika w zagadnienia, o których mógł nie wiedzieć lub uznał, iż taka wiedza będzie mu zbędna. Jest to wiedza naukowa, jednak Słowińscy przedstawiają ją w nieco inny sposób. Poznajemy Teslę z chwilą jego narodziny i idziemy z nim przez całe jego życie, aż do śmierci w roku 1946. Jednak obok poznajemy również historię i obyczaje ówczesnych czasów i wydarzeń. Znajdziemy tutaj dobrze opisaną historię Ameryki, która za czasów Tesli rozwijała się w bardzo dynamicznym tempie. Książka jest obszerna, dlatego też nie można uznać iż autorzy poszli na skróty. Książkę czyta się rewelacyjnie, a z każda kolejna strona wzmaga tylko ciekawość czytelnika o wynalazkach i samym Tesli. Wiele jeszcze nie wiemy o tym niezwykłym człowieku i nigdy nie wiadomo czy się wszystkiego dowiemy. Jedno jest pewne – tacy ludzie jak Tesla są rzadkością i to właśnie oni przechodzą do historii mimo, że niektórzy (również wielcy) mogą mieć obiekcje i przeciwwskazania. Mowa tutaj oczywiście o Tomasie Edisonie, który nie mogą znieść konkurencji deprecjonował Teslę przy każdej nadarzającej się sytuacji. Książka jest dobra, warto ją przeczytać. Szczerze polecam.

„Apele zawsze były pełne grozy. Nigdy nie było wiadomo, co może się wydarzyć, a mogło stać się dosłownie wszystko. Przed blokami dorosłych bito i rozstrzeliwano ludzi. Wśród dzieci przemocy było znacznie mniej, co nie znaczy, że nie było się czego bać. Z niechęcią wspominam dzień, w którym na naszym apelu jeden z esesmanów wywołał mój numer jako pierwszy. Skamieniałam. Przypomniały mi się od razu słowa mamy o dziesiątkach, które są wysyłane na pewną śmierć”. Takie relacje dzisiaj może nie robią na czytelniku ogromnego wrażenia, należy jednak pamiętać, że te wydarzenia odbyły się w rzeczywistości. Przeżywały je prawdziwi ludzie, bardzo często również dzieci. Właśnie o takich wydarzeniach pisze Sylwia Winnik. Książkę odkrywamy w trzech częściach. Pierwsza jest swego rodzaju wstępem, w którym poznajemy historię powstania obozu zagłady Oświęcim – Brzezinka. Tutaj poznajemy również nasze bohaterki. W drugiej części znajdziemy klu tego o czym jest ta książka. Znajdziemy tutaj opowieści dwunastu kobiet, które nie tylko przeżyły Auschwitz, ale również kolejne obozy w Lipsku, Berlinie czy Matchausen. Każda z bohaterek opisuje fragmenty swojego życia, również tego sprzed obozu, ale i po wyzwoleniu. Przerażającym jest to, iż niektóre z bohaterek przebywając w obozie były jeszcze dziećmi. W ostatniej części znajdziemy podsumowanie, które jest swego rodzaju refleksją samej autorki na temat naszego obecnego życia w zestawieniu z tym co było ważne dla bohaterek jej książki.

Książka porywa serca. Bohaterki są nie tylko autentyczne, ale historie przez nie opowiadane nieraz wyciskają łzy z oczu. Aż trudne jest do uwierzenia to, iż ludzie ludziom zgotowali ten los. A jednak. Dlatego tak bardzo ważnym jest przekazywanie tych informacji przez świadków tej historii. Oni kiedyś odejdą, a książki pozostaną dając obraz przyszłym pokoleniom. Książka wydawać by się mogło jest taka sama jak inne. Jednak jej prostota w połączeniu ze zdjęciami z prywatnych archiwów bohaterek jest kompletna i wyróżnia ją na tle innych. Autorka w niezwykły sposób opisała niezwykłe wydarzenia. Temat był trudny, jednak sprostała jemu jak doświadczona pisarka, a był to jej debiut. Książkę polecam wszystkim, nie tylko osobom interesującym się historią. Must read dla każdego.

Trudno uwierzyć by taka persona jak Owsiak miała czas na pisanie książki, przecież ma tyle obowiązków, zaangażowany jest w tyle projektów, ma mnóstwo pracy w prowadzeniu fundacji oraz organizacji przystanku Woodstock. A jednak jest to możliwe! Najlepsze w tym jest to, że książka „Obgadywanie świata” jest po prostu niezła. Jest ona jak nieustająca droga, pokazując że życie Jerzego Owsiaka jest niezwykle mobilne. Od najmłodszych lat uwielbiał podróżować. Nie ważne czy pieszo, na rowerze, autostopem czy samolotem. Ciągła zmiana towarzyszyła Owsiakowi od zawsze. Swoją pasję realizował przy okazji pracy – zjeździł duży kawał znanego nam świata, tworzący przy tym telewizyjne programy, pracując w swojej fundacji oraz organizując przystanki Woodstock. Właśnie teraz po wielu latach postanowił podzielić się swoimi wrażeniami, spostrzeżeniami oraz doświadczeniami z każdym czytelnikiem, który będzie miał chęć przeczytać książkę jego autorstwa. Jeżeli jesteś zainteresowany jego przygodami to nie zwlekaj i książka w dłoń!

Czego możemy się dowiedzieć ciekawego o podróżach Jerzego Owsiaka? Chociażby to, że w czasach Polski Ludowej przejechał cały kraj autostopem zaczynając w Tatrach, a kończąc nad polskim morzem. Później jak już wspominaliśmy wyruszył z kamerą w świat chcąc pokazać telewidzom najodleglejsze zakątki naszej planety. Był w Wietnamie, Afryce oraz w Himalajach, przemycał także wódkę w butelce po wodzie mineralnej przez libijską granicę. Niektóre kraje były mniej egzotyczne, opisuje między innymi swoje przeżycia z odwiedzenia Norwegii czy Ameryki. W książce znajdziemy również prywatne wspomnienia – akurat te, którymi chciał podzielić się z czytelnikami. Znajdziemy tutaj również proste historie z wypraw Owsiaka pociągami w trakcie jego młodzieńczego okresu czy wycieczek na plażę. Osoby, które są zainteresowane kulisami organizowania przystanku Woodstock również nie będą zawiedzione. Autor ukazuje w jaki sposób poradzić sobie z tak duży przedsięwzięciem. Niejednokrotnie uśmiechnąłem się pod nosem wertując kolejne strony tej niezwykłej pozycji. Jest to oczywiście zasługa autora, który nie przebiera w słowach i potrafi w sposób dość dowcipny opisać nawet najzwyklejszą sytuację. W książce znajdziemy również fotografie, ukazujące luzackie życie Owsiaka oraz jego przyjaciół. Osoby, które lubią, ale również te które nie przepadają za Jerzym Owsiakiem powinny sięgnąć po jego książkę, bo jest napisany w sposób przystępny, z poczuciem humoru oraz opowiada o niezwykłych doświadczenia niezwykłego człowieka.

Czemu piszemy o Hanksie? Otóż niedawno wyszła debiutancka książka aktora, która składa się na zbiór zabawnych, ale także dających do myślenia opowiadań. Tom sprawdził się jako aktor, scenarzysta oraz reżyser – czy w roli pisarza będzie równie dobry? Jak pisze wydawca: „Pokochaliście go jako Forresta Gumpa, teraz pokochacie jako pisarza”. Myślę, że są to trafne słowa, ale od początku. Już pierwsze opowiadanie rozwiewa wszelkie wątpliwości dotyczące tego czy Hanks poradzi sobie jako autor książek. Wszystkich rozdziałów, a zarazem historii jest dokładnie siedemnaście. Każda z nich jest inna, całkiem niezwiązana z pozostałymi. Może nie za wszystkie można by przyznać literacką Nagrodę Nobla, jednak część z nich jest niezwykła, magiczna, melancholijna, poruszająca i zabawna. Szczególnie zapadła mi w pamięci opowieść pod tytułem: „Nota o aktorach”. Jest niesamowita, zapadająca w pamięć i wręcz chce się do niej powtórnie wrócić. Bohaterowie książki to postaci wyraziste, barwne, nie są powielanym schematem, dające się polubić, jednak dalej będące blisko nas, ze względu na to, ze zwyczajne, jednak z tą nutką niecodzienności. Hanks przedstawia swoich bohaterów w taki sposób, że poznajemy ich doświadczenia, marzenia, niekiedy niespełnione.

Jak wygląda styl pisania wybitnego aktora? Jest on różny. Niektóre zaliczymy do klasycznych opowiadań, jeszcze inne to felietony w stylu dziennikarskim, a niektóre jeszcze przybierają formę scenariusza filmowego. To oznacza, że albo się nie da zdefiniować stylu autora bo szuka ona własnego, albo jest to zabieg celowy, który tylko pokazuje, że Hanks odwalił tutaj kawał dobrej roboty. Jak pisałem opowiadania są różne od siebie, jednak jest jeden wspólny mianownik. Bardzo często w treści większości z nich możemy przeczytać o… maszynie do pisania, która podobnie jak bohaterowie jest za każdym razem inna. Opowiadania budują również fajny klimat, taki który z jednej strony skłoni, nas czytelników, do refleksji z drugiej rozśmieszy do łez. Sama książka jest tak napisana, że nie będziemy się mogli od niej oderwać, jednak warto jest ją dawkować, z jednego powodu. Warto do niej wrócić, warto ją przeczytać, warto mieć ją pod ręką. Dlaczego? Ponieważ Tom Hanks jest doskonałym obserwatorem, a do tego przygotował się do każdego opowiadania. Można rzec, że swój profesjonalizm aktorski przelał na papier. Moja ocena debiutu literackiego Hanksa, na pewno jest podyktowana niezwykła sympatią to samego aktora, jednak osoby które sięgną po książkę, nie będą mogły czuć się zawiedzione. Pozycja warta uwagi, warta przeczytania.

„Kiedy słyszę słowo “nie”, ono staje się dla mnie wyzwaniem. Wierzę, że tak zwane niemożliwe jest w rzeczywistości bardzo często możliwe, jeżeli jesteś gotów na ciężką pracę i jeżeli zdasz sobie sprawę z tego, że problemy mogą zamienić się w okazje”. To słowa Donalda Trumpa, które towarzyszą mu całe życie i rzeczywiście życiorys przedsiębiorcy wskazuje na życie pełne spektakularnych zwycięstw, ale również wielkich porażek (liczonych niekiedy w milionach dolarów). Książka wskazuje, iż każdą porażkę można przekuć w zwycięstwo, że z każdego wielkiego upadku można się podnieść. To właśnie Donald Trump jest idealnym przykładem na którym należałoby się wzorować, nie tylko w biznesie, ale również w życiu prywatnym. Najciekawsze jest to, iż sam autor wskazuje, iż książka nie została napisana dla zysku (w końcu ma on ogromne pieniądze z innych biznesów), ale w celach edukacyjnych. Jaki jest przepis na sukces według Donalda Trumpa? Otóż o powodzeniu dużych przedsięwzięć decyduje sposób w jaki radzimy sobie z sytuacjami stresogennymi oraz wiedza, iż każda porażka (która oczywiście nie musi się zdarzyć) nie jest wieczna. W obliczu celów jakie sobie stawiamy, należy działać jako jednoosobowa armia, która jest nastawiona na zwycięstwo (jak powiedział klasyk – jesteś zwycięzcą!), przy tam należy jednak być niezwykle skoncentrowanym na swoim zadaniu. Stres pojawia się w momencie kiedy coś idzie nie zgodnie z naszymi zamiarami, niezgodnie z założonym planem. Stres jest także tym większy im większe jest nasze przedsięwzięcie. Gdy już przyjdzie należy odpowiedzieć sobie na proste pytanie: „Czy jest to kompletna katastrofa czy jednak tylko przejściowym problem?” Jeżeli nie jest to katastrofa to należy skupić się na własnej pracy, nigdy się nie poddawać, a z czasem będzie możliwe przezwyciężenie problemów. Należy pamiętać o tym, iż problemy znikają jeżeli mamy odpowiednie nastawienie i wiemy co w danej sytuacji należy zrobić. Należy być elastycznym, a w razie bariery zmienić kurs (jeżeli jest to konieczne) i walczyć dalej. Trump wskazuje, iż nie zależnie od tego ile mamy wymówek i jak wielki jest stres, to dalej jesteśmy u steru i jesteśmy odpowiedzialni za nasze losy. Jest to maksyma niezwykle budująca, logiczna i należy o niej zawsze pamiętać.

Książka Donalda Trumpa to obowiązkowa pozycja dla każdej osoby, pracujące z innymi ludźmi, każdego sprzedawcy, przedstawiciela, osoby z małym jak i wielki biznesem. Dzięki niej dowiemy się jak przekuć porażkę w sukces, jak zmieniać rywali w przyjaciół i sprzymierzeńców, jak wykorzystywać niepowodzenia oraz zebrane dzięki nim doświadczenia w dalszym życiu. Książka ukazuje również w jaki sposób przedsiębiorca prowadzi negocjacje oraz wskazówki, które pomogą w odniesieniu sukcesu. Jak pisaliśmy pozycja must have. Warto.