Jacek to nie byle kto. Jako dealer wie kogo unikać, komu dać kredyt, wie również że nie należy odzywać się nie pytanym. Sam jest małomówny, posiada kilka nazwisk, posiada kilka dowodów osobistych, zawsze płaci gotówką, a mieszkanie ma wynajęte na znajomego. Wie w jaki sposób poruszać się po mieście, nie pije alkoholu, nie posiada komputera, nie zawiera zażyłych znajomości. Generalnie trzyma się z dala od wszelkich forum uzależnień, a w szczególności od miłości. Jacek miał zawsze wszystko zaplanowane i wszystko szło po jego myśli. Budził się w południe i jadł pożywne śniadanie, pił świeżo wyciskany sok szedł, do pracy wypoczęty i skoncentrowany. Każdy traktował Jacka z największym szacunkiem, a Ci co próbowali go oszukać szybko orientowanie się, że nie ma to większego sensu i trudno jest być sprytniejszy od własnego dealera. Wszystko było dobrze, aż do pewnego momentu kiedy to Jacek wziął na przechowanie nieznanego pochodzenia towar. W tym samym czasie w Warszawie pojawiła się postać której celem było zagarnięcie całego miasta dla siebie. właśnie w tej chwili Jacek przestał mieć farta. Wszystko zaczęło się walić, a on sam nie myślał o niczym innym jak o wyjechaniu gdzieś daleko, na przykład do Argentyny.

Jacek jest jak kameleon nikt nie wie nic o nim, a on wie o wszystkich wszystko. Wie kim są jego kliencie, skąd pochodzą, kim są ich partnerzy – jakimi są ludźmi. I to jest właśnie książka o nich, o ludziach żyjących w Warszawie – to oni tworzą stolicą kreując jej brudniejsze oblicze. Widzimy tutaj dwa światy – ten normalnym w którym wszyscy pracują i żyją oraz ten który pojawia się wieczorem. Jacek zaspokaja pragnienia swoich klientów, przynosi ukojenie oraz lek na odreagowanie. Autor książki poświęca tutaj dużo czasu wskazując na przemyślenia swojego bohatera. Jacek każdą postać opisuje w odmienny sposób opisując ją jako organ, który tworzy jeden organizm. Jednak jest to organizm chory, porównywalny do złośliwego nowotworu. Czy Jacek również tworzy ten organizm? Jest to pytanie na którą należy sobie samemu odpowiedzieć, sięgając po tąniezwykłą powieść autorstwa Żulczyka.

Autorką tej niesamowitej powieści jest Heather Morris, która pochodzi z Nowej Zelandii, a na co dzień pracuje w Australii w dużym szpitalu publicznym w Melbourne. Heather przez wiele lat pisała scenariusze do sztuk teatralnych, aż pewnego dnia została przedstawiona starszej osobie, która podobno miała opowieść wartą przekazania. Tą osobą był Lale Sokolov, a dzień w którym oboje się spotkali zmienił ich życia nie do poznania. O czym opowiada powieść Tatuażysta z Auschwitz. Opowiada o młodym Słowaku pochodzenia żydowskiego, który w wieku dwudziestu sześciu lat trafił do najgorszego z możliwych obozów śmierci. Przekraczają bramę z napisem „Arbeit Macht Frei” poprzysiągł sobie, że zrobi wszystko by opuścić to straszne miejsce. Lale nie mógł zrozumieć jak to jest możliwe by jeden człowiek mógł robić tak straszne rzeczy innemu człowiekowi. Przebywając w obozowisku zachorował na tyfus. Umarłby gdyby nie pomoc jego współwięźniów. Właśnie w trakcie tej choroby poznał osobę, która zmieniła jego kartę na nieco lepszą. Tatuażysta Pepan wziął go do pracy jako asystenta. Życie Lalego się poprawiło, a on sam pomagał wielu osobom. Z czasem sam został głównym tatuażystom codziennie nadającym numery nowoprzybyłym więźniom. Pewnego dnia poznaje nowo przybył Gitę, w której zakochuje się od pierwszego wejrzenia . Mimo, iż codziennie walczy o własne życie, walczy z niesprawiedliwością i brutalnością obozowego życia, mimo tych wszystkich przeciwieństw udaje mu się wytrwać. Teraz troszczy się nie tylko o siebie, ale również o swoją ukochaną.

Lale wykorzystując swoją pozycję otrzymuje więcej racji żywności oraz leków. Mimo to dalej ryzykuje próbując ratować życie innych. Powiedział on kiedyś, iż ratując jedno życie ratuje się świat. Te słowa pokazują jak wspaniałym człowiekiem był ten młody Słowak. Zakochani są świadkami niepotrzebnej śmierci oraz okrucieństw każdego dnia. Mimo to ich miłość jest prawdziwa i widać to w każdym wersie tej niecodziennej opowieści. Książka uczy pokory, jednak pokazuje również, iż miłość może przezwyciężyć wiele przeszkód. Lale zdecydował się na upublicznienie swoich wspomnień dopiero po śmierci swojej ukochanej. Samą książkę czyta się szybko, czego zasługą są krótkie rozdziały. Każdy kolejny jednak czyta się z jeszcze większym zaciekawieniem niż poprzedni. Takie historie zdarzają się bardzo rzadko, dlatego właśnie ta opowieść jest taka unikatowa. Autorka spisała się znakomicie przelewając opowieść Lalego na papier tym samym tworząc jedną z najlepszych książek gatunku. Szczerze polecam pozycję każdej osobie. Książka Tatuażysta z Auschwitz – Heather Morris jest wspaniała i niechybnie wrócę do niej jeszcze wielokrotnie.

Rzadko zdarzają się książki opisujące wymiar sprawiedliwości PRL w innym wydaniu niż wyroki polityczne. Autorka pokazuje praktyki komunistycznego sądownictwa, kryminalny świat zbrodni oraz hochsztaplerskie intrygi ówczesnego społeczeństwa. Powieść składa się z 29 reportaży, które były już opublikowane w tygodniku „Wprost”. Helena Kowalik od lat zajmuje się omawianą problematyką. Jej wcześniejsze prace traktują o przestępstwach oraz procesach w różnych kontaktach – „Warszawa kryminalna” czy „Hipokrates przed sądem”. W książce PeeReL zza krat poznajemy losy osób sądzonych w wyniku prześladowań politycznych (głównie z czasów stalinizmu) oraz przestępców kryminalnych. Bohaterami są uczniowie dowcipkujący na temat Związku Radzieckiego, antykomunistyczni partyzanci, ale również mordercy, zabójcy oraz zwykli złodzieje. Wszystkie osoby opisane w książce mają jeden wspólny mianownik – źle działający ówczesny wymiar sprawiedliwości. Kowalik opisuje nie tylko same procesy sądowe, ale również kontekst wydarzeń, a niekiedy dalsze losy bohaterów. Autorka pokazuje jedną drogę wymiaru sprawiedliwości – wyroki dostosowane do wymogów politycznych oraz władz partyjnych. Uwagę zwraca nieszablonowe oraz kreatywne podejście do omawianego tematu. Autorka pokazuje paradoksy życia codziennego w czasach PRL, w dość jednoznaczny sposób pokazując wadliwość systemu sądownictwa.

W książce znajdziemy przeplatane ze sobą poważne sprawy ukazujące bezwzględność sądzonych psychopatów, bezwzględność systemu prawa, ale również kreatywność niektórych przestępców czy paradoksy prawne wywołujące uśmiech na ustach. Helena Kowalik pokazuje również bierność ówczesnych adwokatów będących często jedyni postaciami wizerunkowymi, które miały stworzyć pozory sądownictwa dostosowanego do demokratycznych reguł. Narracja w książce jest nieco chaotyczna, jednak nie przeszkadza to wcale ponieważ książkę czyta się szybko i z zaciekawieniem. Właśnie takie książki stanowią ciekawą odskocznię od otaczającego nas świata. Wydarzenia, które ukazuje autorka wydają się tak dalekie i niedorzeczne, jednak trzeba pamiętać, iż miały swoje miejsce stosunkowo niedaleko. Warto sięgnąć po omawianą pozycję i poznać świat peerelowskiej rzeczywistości przestępczej.

Nasz bohater jest pracownikiem firmy motoryzacyjnej zajmując się skargami oraz odszkodowaniami. Jest samotnikiem, mieszkającym w dużym apartamencie. Jego życie skupia się na pracy i kupowaniu mebli z Ikei. Każdy element mieszkania jest niemalże idealnie dopasowany do wnętrza jego mieszkania. Jego praca zmusza go do częstych wyjazdów służbowych i to do różnych stref czasowych, co z czasem powoduje u naszego bohatera bezsenność. Lekarz doradza mu by w walce z bezsennością pomógł sobie chodząc na spotkania grup wsparcia dla osób śmiertelnie chorych. Zgodnie z radą lekarza udaje się na jedno z takich spotkań wsłuchując zwierzeń poznanych tam osób. Po takim spotkaniu udaje mu się zasnąć. Wkrótce zaczyna chodzić jeszcze na inne grupy wsparcia – chorych na gruźlicę, chorych na raka jąder czy mających pasożyty w mózgu. Takie spotkania mu pomagają i czuje się po nich dużo lepiej. Z czasem poznaje niejakiego Tylera Durdena, który imponuje mu swoją osobowością i pewnością siebie. Na jednym ze spotkań poznaje również kobietę o imieniu Marla. Jest ona dla niego nieco irytująca, ponieważ chodzi ona na grupy wsparcia mimo, iż nic jej nie dolega. Po jednym z takich spotkań wracając do domu dowiaduje się, iż całe jego mieszkanie spłonęło. Ten niewiele myśląc dzwoni do poznanego wcześniej Tylera, który proponuje mu zamieszkanie u niego. Z czasem obaj panowie zakładają klub walki, który dla naszego głównego bohatera jest pewnego rodzaju terapią.

Czytając książkę można stwierdzić, iż auto ma specjalistyczny styl pisarski dość mocno charakterystyczny. Można go określić jako nieprzeciętny, niepowtarzalny. Narracja jest dość specyficzna, a całość czyta się z wielkim zafascynowaniem i ciekawością. Autor często krytykuje problemy społeczne czy gospodarcze, nie brak również w książce cynicznego humoru. Język za to jest dość prosty, a zadania są krótkie bez niepotrzebnych ubarwień. Powtórzenia oraz urwania myśli głównego bohatera przypominają ustną relację co ułatwia odbiór całości tekstu i nadaje mu niezwykłego realizmu. Książkę czyta się szybko i łatwo. Ciekawa pozycja, która spodoba się większości. Na podstawie książki powstał również film, w którym główne role zagrali Brad Pitt, Edward Norton oraz Helena Bonham Carter. Obie pozycje – książkowa i filmowa są godne polecenia.

Omawiana pozycja była dość mocno reklamowana. Wiele pozytywnych opinii przeczytałem przed sięgnięciem po książkę dlatego też moje nastawienie było dość pozytywne. Przechodząc jednak do samej treści. Jeremi jest głównym bohaterem. Poznajemy tego dwunastoletniego chłopca w niezbyt optymistycznych dla niego warunkach. Mieszka sam z matką, która niestety jest ciężko chora – jak się później okazuje jest to nowotwór złośliwy. W związku z chorobą nie może ona pracować, a to niestety wiąże się z brakiem funduszy. Nie stać jej na życie w mieście dlatego podejmuje decyzje o przeprowadzce na wieś do swojego ojca. Młody Jeremi nie zgadza się z takim stanem rzeczy, w szczególności że uważa dzidka za dziwaka. Jego życie ma się zmienić zbyt mocno w jego opinii. Będzie musiał dojeżdżać pociągiem ponad godzinę codziennie do szkoły, a na dodatek w mieście zostaje jego najlepszy przyjaciel August. Jeremi uważa, że powodem przeprowadzki nie jest choroba matki, tylko brak pieniędzy dlatego też postanawia wziąć sprawy we własne ręce i zarobić na wynajem mieszkania mieście. Jak najlepiej zarobić pieniądze i to jeszcze w jak najkrótszym czasie? Niestety Jeremi kontaktuje się ze starszym bratem swojego przyjaciela Augusta i zaczyna rozprowadzać narkotyki. Dodatkowo kiepsko się uczy, sprawia trudności wychowawcze i staje się realne to, iż nie zda do kolejnej klasy. Reint w bardzo charakterystyczny dla siebie sposób opisał w swojej powieści wiele niezwykle wyrazistych postaci, dotykając jednocześnie wiele trudnych i bolesnych tematów.

Książka jest powieścią o dojzewaniu, o odkrywaniu samego siebie oraz związanej z tym przeszłości. Reint w doskonały sposób opisuje różne spojrzenia na śmierć oraz związane z tym cierpienie. Jedni nie mogą sobie wyobrazić, iż po śmierci będzie koniec – nie chcą się z tym pogodzić, jest to dla nich rzecz niewyobrażalna. Z drugiej strony inni są ze śmiercią niejako pogodzeni, z jej nieuchronnością. Reint dotyka również dość wrażliwego tabu, a więc wiary. Stawia niejako pytania o to czy wiara istnieje, czy wierzymy w konkretne rzeczy lub ludzi, czy może boga. Jak tak to jakiego? Czy wiara jest potrzebna człowiekowi czy nie jest już tylko pewnego rodzaju sloganem? Czy nie przypominamy sobie o naszej wierze dopiero w końcówce życia, gdy jesteśmy już bezradni? Jeremi mimo, iż jest jeszcze dzieckiem musi na te pytania odpowiedzieć, a sam jest bardzo, ale to bardzo wrażliwym chłopcem. Rzeczywistość go przytłacza, nie potrafi sobie z nią poradzić. Nawiedzają go duchy.. Czy pomogą mu, czy może zaszkodzą? Tego nie zdradzę. Po książkę Reinta trzeba sięgnąć i samemu odkryć dalszy ciąg opowieści. Powieść jest niezwykła, historia jest poruszająca i bardzo na czasie. Po przeczytaniu książki sami zaczniemy się zastanawiać w jakim miejscu stoimy, czym jest życie?

„Apele zawsze były pełne grozy. Nigdy nie było wiadomo, co może się wydarzyć, a mogło stać się dosłownie wszystko. Przed blokami dorosłych bito i rozstrzeliwano ludzi. Wśród dzieci przemocy było znacznie mniej, co nie znaczy, że nie było się czego bać. Z niechęcią wspominam dzień, w którym na naszym apelu jeden z esesmanów wywołał mój numer jako pierwszy. Skamieniałam. Przypomniały mi się od razu słowa mamy o dziesiątkach, które są wysyłane na pewną śmierć”. Takie relacje dzisiaj może nie robią na czytelniku ogromnego wrażenia, należy jednak pamiętać, że te wydarzenia odbyły się w rzeczywistości. Przeżywały je prawdziwi ludzie, bardzo często również dzieci. Właśnie o takich wydarzeniach pisze Sylwia Winnik. Książkę odkrywamy w trzech częściach. Pierwsza jest swego rodzaju wstępem, w którym poznajemy historię powstania obozu zagłady Oświęcim – Brzezinka. Tutaj poznajemy również nasze bohaterki. W drugiej części znajdziemy klu tego o czym jest ta książka. Znajdziemy tutaj opowieści dwunastu kobiet, które nie tylko przeżyły Auschwitz, ale również kolejne obozy w Lipsku, Berlinie czy Matchausen. Każda z bohaterek opisuje fragmenty swojego życia, również tego sprzed obozu, ale i po wyzwoleniu. Przerażającym jest to, iż niektóre z bohaterek przebywając w obozie były jeszcze dziećmi. W ostatniej części znajdziemy podsumowanie, które jest swego rodzaju refleksją samej autorki na temat naszego obecnego życia w zestawieniu z tym co było ważne dla bohaterek jej książki.

Książka porywa serca. Bohaterki są nie tylko autentyczne, ale historie przez nie opowiadane nieraz wyciskają łzy z oczu. Aż trudne jest do uwierzenia to, iż ludzie ludziom zgotowali ten los. A jednak. Dlatego tak bardzo ważnym jest przekazywanie tych informacji przez świadków tej historii. Oni kiedyś odejdą, a książki pozostaną dając obraz przyszłym pokoleniom. Książka wydawać by się mogło jest taka sama jak inne. Jednak jej prostota w połączeniu ze zdjęciami z prywatnych archiwów bohaterek jest kompletna i wyróżnia ją na tle innych. Autorka w niezwykły sposób opisała niezwykłe wydarzenia. Temat był trudny, jednak sprostała jemu jak doświadczona pisarka, a był to jej debiut. Książkę polecam wszystkim, nie tylko osobom interesującym się historią. Must read dla każdego.